Erich Maria Remarque, asıl adı Erich Paul Remark, savaşa sert bir şekilde karşı çıkan bir Alman yazardı. Erich, Osnabrück şehrinde, Aşağı Saksonya’da Peter Franz Remark ve Anna Maria Remark’ın çocuğu olarak doğdu. Dört çocuklu bir aileden geliyordu. İlkokulu bitirdikten sonra Münster’deki bir öğretmen enstitüsünde okudu. Tam 18 yaşındayken Birinci Dünya Savaşı’na askere alınmak zorunda kaldığı için eğitimi kesintiye uğradı. Kısa süre sonra Batı Cephesi’nde yaralandı ve savaşın sonuna kadar bir hastanede (yaralı askerler için hastane) hayatta kaldı. Savaş bitmiş olsa da, Remark’ın çektiği çile bitmedi. Topluma uyum sağlayamadı, hangi mesleği seçeceğini bilemiyordu. Ressamlık, müzik, bir süre araba yarışçısı olarak çalıştı, ayrıca öğretmenlik yaptı. Ancak bunların hiçbirini uzun süre yapmadı. Seyahat etmeye çalıştı, birçok Avrupa ülkesini (İsviçre, İtalya, Balkan ülkeleri, Türkiye) ziyaret etti. Ilse Jutta Zambona ile evlendi, evlilikleri yaklaşık 5 yıl mutlu sürdü. Daha sonra boşandılar, ancak İkinci Dünya Savaşı’ndan önce Ilse’nin Nazi Almanya’sına geri dönmek zorunda kalmaması için tekrar evlendiler. Bir başka savaştan kaçmak için birlikte ABD’ye gittiler. Ancak orada evlilikleri sonunda kesin olarak sona erdi. ABD’ye kaçış akıllıca bir adımdı, çünkü İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesinden hemen sonra Remarque yasaklı yazarlar ve kitaplar listesine alındı. Propaganda onu aslında Kramer adında bir Yahudi olarak damgaladı ve Almanya’da kalmış olsaydı kesinlikle bir toplama kampına gönderilecekti. Nitekim kız kardeşlerinden biri de orada öldü. İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesinden sonra Remarque, dönüşümlü olarak ABD ve İsviçre’de yaşadı, ancak bir daha asla memleketi Almanya’ya dönmedi. Amerikalı aktris Paulette Goddard (daha önce Charlie Chaplin’in eşiydi) ile tekrar evlendi. Hayatının sonuna kadar onunla yaşadı, İsviçre’nin Locarno kentindeki bir klinikte kalp yetmezliğinden öldü. Remarque’ın eserleri, hayatındaki tüm deneyimlerini ve olayları kapsar. En sık savaştan ve savaş olaylarından bahseder, çünkü Birinci Dünya Savaşı’nı kendisi yaşamış ve İkincisini uzaktan izlemiştir. Ayrıca sadece bir hobisi değil, hayatının belirli bir döneminde mesleği olan araba yarışları hakkında da yazmıştır. Kendisi, gençliklerinde Birinci Dünya Savaşı’nda görev yapmış (sadece) yazarlardan oluşan kayıp kuşak"a ait olduğunu belirtmiştir. Remarque’ın ilk romanlarından biri "Ufuktaki İstasyon" adını taşır ve araba yarışları ve yarışçılarla ilgilenir. Kitap, otomobilcilikle uğraşan, aralarında dostluk ve rekabet olan, çekici meslekleri sayesinde kadınların ilgisini çeken ve bohem bir hayatın maceralarını yaşayan erkek veya genç erkek karakterlerini mükemmel bir şekilde tasvir eder. Savaş teması "Batı Cephesinde Sessizlik" romanında ele alınır, bu roman muhtemelen en ünlüsüdür. Büyük ölçüde otobiyografiktir ve cephede ölmeyen, ancak hayatları savaş tarafından tamamen yok edilen bir neslin savaş deneyimlerini tanımlar (Remarque’ın kendisinin savaştan sonra normal hayata uyum sağlayamadığına bakın). Savaş arası dönemden "Üç Arkadaş" kitabı, bir otomobil tamirhanesi olan üç arkadaşı konu alır. Yüksek sosyeteden Pat adında bir kız onlara katılana kadar bohem bir hayat yaşarlar. O da bohem hayatı sever, ancak kısa süre sonra kızın tüberküloz olduğu ortaya çıkar. Hepsi ona yardım etmeye çalışsa ve yavaş yavaş sahip oldukları hemen hemen her şeyi satsa da, Pat sonunda bu sinsi hastalığa yenik düşer. "Zafer Kemeri" yine savaşa, bu sefer İkinci Dünya Savaşı’na yaklaşır. Savaş arifesinde Fransa’da geçer ve tüm karakterlerin hayatlarındaki çelişkili anlarla doludur. "Siyah Dikilitaş" ise Birinci Dünya Savaşı’nın sonuna dönen ve özellikle büyük enflasyon, yüksek fiyatlar olsa da, kitabın kahramanlarının bazı anlarda mutlu olduğu Weimar Cumhuriyeti’nin (savaş sonrası Almanya) umutsuz durumunu anlatan bir romandır. Ancak dönemin tüm umutsuzluğu Nazizm’in yükselişine ve İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesine yol açar."